Katılmadım, öncelikle belirteyim. Ama dışarda kalanları bile ziyadesiyle etkileyen bir konferans oldu.
Hep böyle bir örnek hayal ederdim: katılan katılmayan herkesi peşinden sürükleyen bir konferans ismi yaratmak. Ayşegül Hanım ve arkadaşlarını tebrik ederiz. Düşünsenize, konferansta 24 konuşmacı sahneye çıkıyor, bunların neredeyse yarısı (10 konumacı) spontane bir şekilde sahnede. Sadece bu bile konferans samimiyeti açısından yeterli bir gösterge olabilir.
Ödül verildi, kime: “İstanbul”‘a hepimizin şehrine… “En güçlü ilham kaynağı” Bu vurgunun basitliği ve iddiası da gerçekten çok muhteşem. Bir sonraki adımın bu organizasyonu, İstanbul sınırlarının dışına da çıkabilen sayılı konferanslardan biri haline getirmek olduğu söylenmiş. Bu da çok yerinde bir hedef; “İstanbul’da uluslararası bir konferans” sadece bu ekip için değil, katma değer üreten pek çok farklı sektörde, farklı etkinliklerin de en önemli amacı olacaktır. Ülkenin gelişmişliğinin göstergelerinden biridir: unutulmayan etkinliklerin adresi olmak.
Cenk Serdar’a ödül verilmiş olması da dikkatimi çekti, çok sempatik buldum. Yurtdışına gittiğinden bu yana kendisinden haber almamıştık. Burada ortaya çıkması da organizasyonun bir rastlantı sonucu başarıya ulaşmadığının kanıtıdır, bana kalırsa.
